Bitte Ne Anlamda?
Kayseri’nin Sessiz Sokaklarında Bir Anlık Düşünce
Kayseri’de bir akşamüstü, rüzgarın hafifçe esmeye başladığı saatlerde, biraz yürüyüş yapmayı seviyorum. O an, şehrin gürültüsünden uzak, bir köşe başında durup etrafı izlerken bir şey fark ettim. Ne zaman bir soruya cevap arasam, içimde bir boşluk oluyor. “Bitte ne anlamda?” diyebileceğim bir an… Kayseri’de yürürken başımı kaldırıp gökyüzüne bakıyorum, belki biraz kafamı dağıtmak için, belki de yanıtını bulamamak için.
O gün, ellerimdeki eski günlükle biraz sakinleşmek istedim. Adeta bir anı defteri gibi tutuyor ve kendimi her gün yazılarla, düşüncelerle ifade etmeye çalışıyorum. Ama o gün yazacak bir şey bulamıyordum. Hislerim, kafamda birbirine karışmıştı. “Bitte ne anlamda?” sorusunu sadece bir dil sorusu olarak sormuyordum, aslında hayatımı, kendimi, ilişkilerimi sorguluyordum. O an, ruhumda bir boşluk vardı.
Duyguların Tanımlanamaz Halleri
Birine bir şey anlatmak istiyorum, ama hangi kelimeleri kullanacağımı bilemiyorum. Bazen en doğru kelimeyi bulmak, anlatmak istediğim hislerin ta kendisiyle çelişiyor. Kayseri’nin o keskin havası, aslında hissettiklerimi daha da belirginleştiriyor. Bir yanda umut var, diğer yanda hayal kırıklığı. Bazen insanlar, senin duygularını anlamıyor. En yakınındaki biri bile, senin içsel çatışmalarını göz ardı edebiliyor. Ya da seni, “her şey yolunda” gibi görüyormuşsun gibi algılıyor. Oysa ben içimdekileri nasıl dışarıya aktaracağımı bilemiyorum. Oysa bu kadar büyüyen bir duygunun içinde kaybolmak, bir yandan da insanı deli ediyor.
Bazen insanlar neden bu kadar kolay birbirlerine hayal kırıklığı yaşatabiliyor? Öyle bir anda, “Bitte ne anlamda?” dediğinde, hislerim bir anda başka bir şeye dönüşüyor. Cevap vermek zorlaşıyor. İçimdeki öfke, sessizce yükseliyor. O kadar fazla şey var ki anlatmak istediğim, fakat hiçbir kelime bu karışıklığı net bir şekilde ortaya koyamıyor. O yüzden o gün Kayseri’nin köprülerinin altına doğru yürüdüm, derin bir nefes aldım ve bir süre durup düşündüm.
Umut ve Kırık Kalp
Bazen yaşamın sana sunduğu şeyler karşısında kendini çaresiz hissediyorsun. İçimde bir boşluk, yaşadıklarımın anlamını sorgulamak, her şeyin doğru bir biçimde sıralanmadığını hissetmek. O anlarda, “Bitte ne anlamda?” sorusu bambaşka bir yere kayıyor. İstediğimiz şeyin ne olduğunu bulamamak, belirsizlik içinde kaybolmak… O an hissettiğin hayal kırıklığı, yaşamanın ne kadar yorucu olabileceğini anımsatıyor. Ama bir yandan da o belirsizlik içinde umut var. Bir gün, her şeyin anlamını bulacağına dair bir umut… Belki de aslında o an hayatını tamamen değiştirecek bir kelimeyi arıyorsundur.
Ama şunu biliyorum: her şeyin bir anlamı olmalı. Bir gün, kaybolan kelimeler yerini bulur. Hayal kırıklığı da, belki de hayatı tam anlamıyla anlamam için bir dönüm noktasıdır. İşte o zaman “Bitte ne anlamda?” sorusunun cevabını bulmuş olurum.
Yeni Bir Başlangıç
Bir gün Kayseri’de yürürken bir kez daha durup bakacağım. O gün, belki de cevaplarımı bulacağım. Ya da belki, bir kelime yerine bir bakış, bir hareket ya da bir jestle her şey daha netleşecek. Duygularımı daha iyi anlatmayı öğreneceğim. Belki de bir gün, “Bitte ne anlamda?” diye soran biriyle karşılaşırım. O zaman, içimdeki boşluğu dolduracak kelimeleri bulurum. Çünkü duyguların ifade edilmesi, bazen sadece doğru kelimeleri aramakla değil, o duygulara karşı duyduğun cesaretle de ilgilidir.