Havalimanı Kontuar İşçisi Ne Yapar?
Benzer Bir Yazı: Hangi giyim markaları Türk ?
Havalimanına girdiğin an bir şey olur. Sanki herkes aynı anda biraz daha hızlı yürümeye, biraz daha gergin bakmaya, biraz daha fazla bavul çekmeye başlar. O atmosferi bilirsin; kahveni bile daha hızlı içersin çünkü “uçağı kaçırma ihtimali” diye bir kavram vardır ve o kavram insanın omzuna oturur.
Ben de İzmir’den çıkıp ara ara uçuşa çıktığımda hep aynı sahneyi yaşarım: Kontuarın önünde küçük bir insanlık tiyatrosu.
Ve sahnenin başrolünde çoğu zaman kim vardır?
Evet, havalimanı kontuar işçisi.
Ama dürüst olayım, çoğumuz onların ne yaptığını tam olarak bilmiyoruz. Sadece “bilet kesiyorlar” gibi bir cümleyle geçiştiriyoruz. Halbuki orası küçük bir kriz yönetim merkezi gibi. Hem de klima altında ama stresli.
Kontuarın Arkası: Görünmeyen Kaos Düzeni
Kontuar dediğin şey dışarıdan bakınca çok basit:
– Bir masa
– Bir bilgisayar
– Bir görevli
– Bir de sürekli “bu valiz 23 kilo değil mi ya?” sorusu
Ama içeride bambaşka bir evren var.
Havalimanı kontuar işçisi ne yapar sorusunun gerçek cevabı şudur: Aynı anda hem muhasebeci, hem psikolog, hem dedektif, hem de sabır taşı olur.
Bir yolcu gelir:
“Benim valiz kesin 20 kilo ya.”
Klasik sahne.
Tartı çalışır.
23.8 kilo.
O an yüz ifadesi değişir. Yolcuya hafif bir şok, kontuar görevlisine içten bir “bunu nasıl tatlı anlatırım” planlaması gelir.
İç ses:
“Abi neden hep 3 kilo fazla çıkıyor, evren mi bana taktı?”
Ama dış ses:
“Bagajınız biraz limit üstünde, isterseniz düzenleme yapabiliriz.”
İşte profesyonellik tam burada başlıyor.
Valizle İmtihan: İnsanlığın Sessiz Savaşı
Valiz konusu ayrı bir evren. Çünkü insanlar tatile giderken sanki 6 ay ormanda yaşayacakmış gibi hazırlanıyor.
Bir keresinde önümdeki yolcu 18 çift çorapla gelmişti. 18.
Kontuar işçisi olsam muhtemelen içimden şu geçerdi:
“Abi Ay’a mı gidiyorsun, Mars’a mı?”
Ama dışarıdan bakınca gayet sakin:
– “Çorapları el bagajına alabilirsiniz isterseniz.”
İşte havalimanı kontuar işçisi ne yapar sorusunun bir başka cevabı da bu: Gerektiğinde çorap stratejisti olur.
Check-in: Modern Dünyanın Ritüeli
Check-in işlemi aslında çok basit anlatılır ama sahada durum biraz farklıdır.
Bir tarafta:
– Pasaport
– Bilet
– Sistem
– Kurallar
Diğer tarafta:
– “Benim koltuk cam kenarı mıydı?” paniği
– “Yan yana oturalım lütfen” talepleri
– “Bunu ücretsiz upgrade yapamaz mıyız?” umutları
Kontuar görevlisi burada adeta bir satranç oyuncusu gibi düşünür.
İç ses:
“Eğer bu aileyi yan yana oturtursam diğer uçuş planı bozulur mu?”
Dış ses:
“Bir bakayım sistemden…”
Ve o klasik bilgisayar ekranına bakma anı… Sanki NASA sistemine giriyormuş gibi ciddi bir yüz ifadesi.
Küçük Krizlerin Büyük Yönetimi
Havalimanında krizler hiç bağırmaz. Hep küçük başlar.
– “Bavulum gelmedi”
– “Biletim yanlış mı kesildi?”
– “Bu kapı neden değişti?”
– “Ben aslında business sanıyordum”
Ve tüm bu soruların ilk durduğu yer kontuardır.
Havalimanı kontuar işçisi burada bir nevi ilk yardım noktasıdır.
Bir yolcu sinirli gelir:
“Ben bu uçuşu böyle beklemiyordum!”
Kontuar görevlisi içinden:
“Ben de sabah kahvemi dökeceğimi beklemiyordum ama hayat işte…”
Ama dışarıdan:
“Sizi anlıyorum, yardımcı olmaya çalışayım.”
Bu cümle aslında bir süper güçtür.
İzmir’den Bakınca Havalimanı Daha Farklı
Ben İzmir’de büyüdüğüm için her şey biraz daha “rahat” gelir bana. Ama havalimanına girince o rahatlık 30 saniyede yok olur.
Bir keresinde kontuarda önümdeki adam görevliye şunu sormuştu:
“Abi uçak ne kadar hızlı gidiyor?”
Görevli 0.5 saniyelik bir sessizlik yaşadı.
O an gözlerinde şunu gördüm:
“Ben buna ne cevap vereyim şimdi?”
İşte havalimanı kontuar işçisi ne yapar sorusunun en gerçek cevabı: Gün içinde 100 tane “nasıl yani?” sorusunu sabırla karşılar.
İç Ses vs Dış Profesyonellik
Kontuar görevlisinin iç dünyası ile dış dünyası arasında ince bir perde vardır.
İç ses:
“Abi boarding pass’ı telefondan açsak yeterdi ya…”
Dış ses:
“Lütfen pasaportunuzu rica edebilir miyim?”
İç ses:
“Bu valiz kesin taşacak, kesin.”
Dış ses:
“Bagajınız sınırın biraz üzerinde.”
İç ses:
“Lütfen tartıdan kaç kilo daha fazla çıkmasın…”
Dış ses:
“Maalesef ek ücret uygulanıyor.”
Bu dengeyi her gün korumak gerçekten hafife alınacak bir şey değil.
Yolcuların Yaratıcı Bahaneleri
Eğer havalimanında bir gün geçirirsen, insan yaratıcılığının sınırlarını keşfedersin.
“Valiz ağır değil, içinde kitap var sadece.”
(15 kitap = 7 kilo fazla)
“Ben aslında daha önce hiç sorun yaşamamıştım.”
(Bu cümle genelde sorun yaşamadan hemen önce söylenir)
“Bunu evde tarttım 20 kiloydu.”
(Evdeki tartı ile havalimanı tartısı arasındaki mistik fark)
Havalimanı kontuar işçisi burada hem bilim insanı hem sabır uzmanıdır.
Küçük Bir Empati Anı
Bazen düşünüyorum.
Ben orada olsam ne yapardım?
Biri bana sürekli bilet soruyor, biri valiz tartıyor, biri koltuk değiştiriyor…
Muhtemelen üçüncü saatte:
“Arkadaşlar toplu halde bir kahve molası veriyoruz, sonra devam.”
Ama onlar veremiyor.
İşte fark bu.
Uçuşun Başladığı Yer
İnsanlar uçağa bindiğini düşünürken aslında her şey kontuarda başlıyor.
Biletin doğru olması
Bagajın uygun olması
Koltuğun atanması
Pasaportun kontrolü
Hepsi bir zincir.
Ve bu zincirin ilk halkası genelde görünmezdir.
Havalimanı kontuar işçisi, yolcunun uçuş hikayesinin ilk sayfasını yazar aslında. Ama adını kimse anmaz.
Bir yolcu geçer gider:
“Teşekkür ederim.”
Görevli başını sallar:
“İyi uçuşlar.”
Ve sahne kapanır.
Ama arka tarafta yeni bir yolcu gelir. Yeni bir valiz. Yeni bir hikâye.
Küçük Bir Gerçeklik Tokadı
Bir gün fark ettim ki, havalimanında herkes bir yerlere yetişmeye çalışırken aslında kimse tam olarak “orada” değildir.
Kontuar görevlisi hariç.
O, oradadır.
O an, o sistem, o kişi, o valiz…
Hepsiyle ilgilenir.
Biz uçuşa odaklanırız, o süreci yönetir.
Son Söz Gibi Değil, Sadece Bir Düşünce
Havalimanına her gittiğimde artık kontuara biraz daha farklı bakıyorum.
Sadece bir masa değil orası.
Bir tür “insan trafiği yönetim noktası”.
Biraz sabır, biraz teknik bilgi, biraz da insan okuma yeteneği gerektiren bir yer.
Ve şunu fark ediyorum:
Havalimanı kontuar işçisi ne yapar sorusunun tek bir cevabı yok.
O hem günü başlatır, hem yönlendirir, hem sakinleştirir, hem de insanları bir sonraki maceraya uğurlar.
Valizler geçer, insanlar geçer, şehirler değişir.
Ama o masa hep oradadır.
Guti ekibi olarak “Havalimanı kontuar işçisi ne yapar” konusunu sizlerle paylaşmaktan mutluluk duyduk. Sağlıklı ve mutlu günler!