Küpesiz Hayvan Satılır Mı?
—
Başlangıç: Bir Umut, Bir Hayal
Kayseri’deki sabahlar ne kadar soğuk olursa olsun, içimdeki sıcaklık bir türlü azalmaz. Sabahları pencerenin önüne geçip biraz hava almak, o keskin soğuk rüzgarı yüzümde hissetmek, her zaman bana başka bir dünya gibi gelir. 25 yaşındayım, ama Kayseri’nin taşra havasında büyümek, bana duygusal olarak bir yaş fazlası eklemiş gibi hissettiriyor. İnsanların duygularını yargılamak, onları anlamaya çalışmak… İşte bu benim içsel dünyamın temeli. Herkes gibi ben de günlük tutarım, yazmadan duramam. O yüzden bugün de buradayım, elimde kalemi, zihnimde bir sürü düşünceyle.
Her şey, birkaç gün önceki bir olayla başladı. Bir arkadaşım, sosyal medyada küpesiz bir hayvan satışı yapıldığını duyurdu. Bu haber, bana hiç beklemediğim bir şekilde dokundu. Küpesiz hayvan satılır mı? Kafamda dönüp duran tek cümle buydu.
Küpe Nedir?
Küpe, hayatımıza yavaşça girmeye başlayan, aslında çok basit ama bir o kadar da derin bir anlam taşıyan bir simge gibi. Birçok hayvanın kulaklarına takılan bu küçük metal halkalar, onlara sahip olan kişilerin adeta bir kimlik belirleyicisi gibidir. Bir hayvanın küpesi, onun kimliğidir. Sadece yaşını, cinsini, sağlık durumunu belirtmez; aynı zamanda ona ait olduğunuzu da gösterir. Bir hayvanın küpesi yoksa, ona dair birçok şey eksik kalır, karanlıkta kalır.
Benim için, küpesiz bir hayvan görmek, kaybolmuş bir kimlik, yok olmuş bir geçmiş gibidir. Kayseri’nin kasvetli havası, bu düşüncelerle daha da boğucu bir hale gelmişti. Hayvanların kimlikleri ellerinden alınmış gibiydi. Ve bir insan, küpesiz bir hayvanı satın almak ister miydi? O kadar basit bir şey gibi görünse de, aslında bir kimlik meselesiydi. Bu düşüncelerle, bir şekilde kendimi buldum.
Kayseri’nin Sokaklarında Bir Arayış
Kayseri’nin sokaklarında yürürken, kasvetli havanın insanı sarıp sarmalayışını hissettim. Akşam vakti, ışıklar birer birer yanmaya başladığında, hayvan satıcılarının olduğu o sokağa adım attım. Bir köşe başında, eski tip bir pazarlamacı, birkaç kedi ve köpek satıyordu. Onların gözlerinde kaybolmuş bir şey vardı. Küpeleri yoktu. Hem de hepsinin. Ne garipti bu. Satıcı, bir zamanlar tanıdık bir yüz gibi geldi, ama her şeyin nasıl değiştiğini fark etmem çok geç oldu.
“Hayvanların küpeleri niye yok?” diye sordum, ellerim cebimde titrerken.
Adam, bana tuhaf bir şekilde baktı. “Küpe zorunluluğu mu varmış?” dedi. Şaşkın bir şekilde gülümsedi. “Satmak zorundayım. Küpe taktırmak zor gelir bazen, unutuluyor.” Cevapları beni daha da içine çekti. Herkesin umurunda olmayan bu küçük metal halkalar, aslında bir hayvanın sahip olduğu en değerli şeydi.
Küpesiz bir hayvan, aslında sadece bir varlık değildi. Kimlikten yoksun bir yaratık gibi görünüyordu. İçimde garip bir boşluk hissettim. İnsanlar, bazı şeyleri ne kadar küçümseseler de, aslında o küçük detaylar büyük bir anlam taşıyordu. Onların bir kimliği olmalıydı, tıpkı bizim gibi.
Bir Sorunun Cevabı: Küpesiz Hayvan Satılır Mı?
Ve o an, düşüncelerim beni tamamen sarmıştı. Küpesiz bir hayvan satılır mı? Elbette satılırdı. Ama satıldığında, bir şey eksik olurdu. Küpesiz bir hayvan, kaybolmuş bir geçmişin, silinmiş bir kimliğin temsilcisiydi. Onları almak, belki de bu dünyada kaybolmuş olan bir şeyi geri getirmeye çalışmak gibiydi. Satıcı, köpeğini bana uzattığında, o gözlerde bir şeyler vardı. O gözlerde, her şeye rağmen yaşamaya devam etmenin bir işareti vardı. Küpe, sadece bir semboldü. Aslında, her şey bir kimlik meselesiydi. Bu satılan hayvanın küpesiz olması, aslında bu dünyada kimliğini yitirmiş bir yaratığın satılması gibiydi.
Satıcı, elindeki köpeği bana daha yakın tutarken, içimde bir kırıklık hissettim. Hayvanı almak istesem de, onlara bu kimlik eksikliğiyle sahip olmanın yanlış olduğunu hissettim. Küpe, onların geçmişini, kimliğini ve yaşadıkları dünyayı hatırlatan bir işaretti. O küçük metal halka, aslında çok büyük bir anlam taşıyordu. Her bir canlıya bir kimlik, bir geçmiş verilmesi gerektiğini fark ettim.
Bir Üzüntü, Bir Umut
Geceyi yatağımda yalnız geçirdim. İçimden bir şeyler kopmuştu, ama aynı zamanda bir umut ışığı da vardı. O an fark ettim ki, hayvanlara sadece birer varlık gibi bakmak yerine, onlara bir kimlik kazandırmak, onların yaşadıkları dünya hakkında daha çok şey bilmek gerekir. Küpesiz bir hayvan satılır mı? Elbette satılırdı. Ama bu sadece bir hayvanın satılması değildi, bir kimliğin satılmasıydı.
Birçok insan, ne yazık ki, kimlikleri yok sayılan bu yaratıkları görmekten keyif alır. Onlara sahip olmanın, onlara bakmanın anlamını yitirirler. Oysa her bir hayvan, bir geçmişi ve bir hikayesi olan bir varlıktır. Belki de, bir hayvanın küpesiz satılmasından daha üzücü olan şey, ona kimliksiz bir şekilde bakmamızdır.
Ve bir gün, o küpeleri olmayan hayvanlar, kimliklerini bulur. Bir şekilde, kim olduklarını hatırlayacaklar. Benim gibi, bazen bir geçmişi, bazen de bir kimliği unutarak, bir şeyleri kaybetmiş hissedebiliriz. Ama asıl önemli olan, kaybolanları aramaktır. Onları bulmak, onlara ait oldukları kimlikleri geri kazandırmaktır.